Calle Junto a Campanario

Op nummer 32 van dit straatje, Calle Junto a Campanario, staat mijn huis. Dit zijn drie van mijn buurvrouwen voor het huis van Nemesio, mijn voormalige overbuurman.
De straat ligt in de oude joodse wijk El Cinto en ontleent zijn naam aan de nabij gelegen kerk Nuestra Señora de Campanario, die tijdens de vieringen rond de patroonheilige Jesús de Nazareno een belangrijke rol speelt. Een paar maal per jaar - in de paasweek en begin september - wordt het beeld van de patroonheilige in processie naar deze kerk gedragen en mag hier een poosje 'logeren'. De afdaling (wederom in processie) naar zijn permanente verblijfplaats beneden in het dorp wordt uitbundig gevierd met een een enorm vuurwerk.

De huisjes in deze straat zijn van oorspong heel eenvoudig en werden een jaar of 60 geleden eigenhandig gebouwd door landarbeiders die uit de omringende dorpen wegtrokken om werk te vinden in een van de meubelfabrieken in Almazán. In de winter zitten de oude mensen rond hun Cocína Económica, een kookkachel die met hout en kolen wordt gestookt. In de zomer verzamelen de buren zich in de late namiddag voor hun huizen voor wat koelte en een praatje. De kinderen spelen op straat: voetballen bij de Puerta del Mercado, een kaartspelletje doen of gewoon kattenkwaad uithalen, totdat ze om 10 uur worden binnengeroepen door hun moeders voor de avondmaaltijd, de 'cena'.